اشتباه

گفتــــی بنـــوش؛

زهــرِ تلــــخِ حضیـــــضِ تنهاییـــــ و جداییـــــ را

و من چه بی پــــــــــــروا پذیرفتم؛

وقتی دیــدم به پــــرپـــرزدنم میخنــــدی..

اما اشتبـــــــاه کردی..

من برای دوبــــــــــاره دیدنِ خنده هایتـــــــــ
پـــرپـــر میزدم..

بدون شرح..

ستارۀ سحر...